عزیزان من، سلام. اگر در حال خواندن این نوشته هستید، احتمالاً بارها و بارها طعم تلخ شروع یک رژیم سخت در صبح شنبه و شکستن آن در نیمه‌شب سه‌شنبه را چشیده‌اید. شاید بارها جلوی آینه ایستاده‌اید، خودتان را بابت «بی‌ارادگی» سرزنش کرده‌اید و به خود گفته‌اید که چرا نمی‌توانید مثل دیگران به یک لیست غذایی پایبند بمانید. اما امروز، به‌عنوان یک رفتارشناس تغذیه، می‌خواهم یک بار برای همیشه بار این احساس گناه سنگین را از روی دوشتان بردارم:

مشکل از اراده‌ی شما نیست؛ مشکل از پارادایم مخرب رژیم‌های سخت‌گیرانه است.

علم عصب‌شناسی نوین ثابت کرده است که وقتی شما بدن خود را در شرایط محدودیت شدید و کالری‌شماری‌های وسواس‌گونه قرار می‌دهید، مغز بدوی شما (آمیگدال) تصور می‌کند که در یک قحطی بزرگ گرفتار شده‌اید. پاسخ طبیعی و بیولوژیک بدن به این قحطیِ خودساخته، فعال کردن مکانیزم بقا و ایجاد ولع صدبرابری به غذاست تا شما را از خطر مرگ نجات دهد! در واقع، هرچه فنر محدودیت را بیشتر به سمت پایین فشار دهید، با شدت بیشتری به سمت پرخوری پرتاب می‌شوید.

از طرف دیگر، ما انسان‌ها فقط برای سیر کردن شکممان غذا نمی‌خوریم. در طول سال‌ها تجربه بالینی و همچنین در مسیر نگارش پایان‌نامه ارشدم که روی «اثربخشی سایکودراما بر اختلالات خوردن و عزت نفس» متمرکز بود، به این حقیقت عمیق رسیدم که بسیاری از پرخوری‌های ما، پاسخی ناخودآگاه به یک نیاز عاطفی عمیق است. گاهی این معده ما نیست که قار و قور می‌کند، بلکه روح ماست که فریاد می‌کشد.

پرخوری عصبی در بسیاری از مواقع، راهی برای قورت دادن خشم‌های ابراز نشده، فرار از تنهایی، کاهش استرس و یا تسکین یک روز خسته‌کننده است. وقتی حق نداریم حرفمان را بزنیم یا از خودمان دفاع کنیم، دندان‌هایمان را روی غذا فشار می‌دهیم تا هیجانات سرکوب‌شده را تخلیه کنیم.

در این مسیر دردناک، صدای غریبه‌ای هم در سر ما وجود دارد که من آن را «پلیس رژیم» می‌نامم. این منتقد بی‌رحم، ما را در تله‌ی کمال‌گرایی و تفکر «همه یا هیچ» می‌اندازد. او به ما می‌گوید که با خوردن یک تکه شیرینی همه‌چیز خراب شده و حالا که رژیمت را شکسته‌ای، تا آخر شب هرچه می‌خواهی بخور!

عزیزانم، همان‌طور که در کتابم «مادرانه‌های تغذیه‌ای» نیز تأکید کرده‌ام، ساختن یک رابطه سالم با غذا و بدن، مهارتی است که باید با شفقت و آگاهی همراه باشد. راه رسیدن به کاهش وزن پایدار، جنگیدن با بدن، گرسنگی کشیدن و تنبیه خود نیست. درمان واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که ما ریشه‌ی این گرسنگی‌های عاطفی را پیدا کنیم و یاد بگیریم چطور با خودمان آشتی کنیم.

اگر شما هم از زندان رژیم‌های یویو و شکست‌خورده خسته شده‌اید و می‌خواهید صدای سرزنشگر درونتان را خلع سلاح کنید، وقت آن رسیده که مسیر متفاوتی را امتحان کنید. من در مطب و همچنین در دوره‌ی جامع «رهایی از پرخوری»، با تلفیق علم تغذیه بالینی و تکنیک‌های عمیق سایکودراما، در کنار شما هستم. ما با هم ریشه‌های عاطفی پرخوری را کشف می‌کنیم تا نه‌تنها به سایز دلخواهتان برسید، بلکه حس ارزشمندی و صلح با درونتان را دوباره به دست بیاورید.

برای شروع این سفر رهایی‌بخش و درمان قطعی پرخوری عصبی، می‌توانید همین حالا برای رزرو نوبت مشاوره در کلینیک یا شرکت در دوره ثبت‌نام کنید. در این فضای امن، بدون هیچ قضاوتی منتظر دیدار شما هستم